Sjamanistische Dood, level 2

Ik peddelde rustig in een bootje over de rivier – de rivier van het leven…

Tot de dood mij riep en ik als een gek tegen de stroom in moest peddelen, om mijn leven te redden, om tijd te winnen, om van alles en iedereen afscheid te kunnen nemen…

 

“Nodig om de beurt iedereen uit in je boot… Iedereen waarvan je nog afscheid wilt nemen of waarmee je nog iets hebt uit te praten, want straks kan het niet meer…”, zo luidde de opdracht.

Ik nodigde stuk voor stuk alle mensen die mij dierbaar waren uit. Soms moest ik zoeken in de uithoeken van mijn geheugen, soms verschenen de beelden vanzelf… Mijn vrouw, mijn kinderen, mijn ouders… Andere familieleden, vrienden, mensen die vroeger mijn vrienden waren, enkele lieve vriendinnen… Ik zag hun gezichten haast tastbaar voor me. Sprak met ze. Voelde heftige emoties…

Toen was het tijd om te gaan… De laatste aardse banden werden verbroken, er klonk een hemels lied en daarna werd het rustig… In de stilte die er toen was zag ik slechts één beeld… een vlinder.

Innerlijke vrede

Deze week hebben we bij de tantratraining enkele mooie oefeningen gedaan. Ik wil er graag twee uitlichten die indruk op me hebben gemaakt en waaruit voor mij blijkt dat alles met elkaar verbonden is.

Bij de eerste van deze twee mochten we in tweetallen aan de slag. De opdracht luidde: Vraag de ander “Vertel me wat je verlangen is”. Luister daarbij aandachtig, maar reageer op geen enkele manier.

Ik maakte contact met een vrouw die ik graag wilde leren en vroeg haar: “Wil je me vertellen wat je verlangen is”. Ze begon te vertellen en ik luisterde en observeerde. Gaf non-verbale feedback door af en toe te knikken, vooral om haar aan te moedigen om door te praten. Want acht minuten over je verlangens praten zonder stil te vallen valt nog niet mee. Door naar haar te luisteren werd ik deelgenoot van haar leven. Uit haar verhaal leerde ik dat we sommige verlangens delen. Dat ze misschien wel universeel zijn.

Daarna was het mijn beurt. Ik vertelde haar mijn verlangens en was enkele keren verbaasd om mezelf dingen te horen zeggen die ik nooit eerder zo duidelijk als een verlangen had gezien. Om enkele voorbeelden te geven: Het verlangen om volledig vrij te zijn van de ballast van mijn vorige relatie, het verlangen hard te schreeuwen zonder pijn, het verlangen om piano te spelen zonder mijn vader te horen zeggen dat het toch niks wordt, het verlangen naar een lange warme zomer, het verlangen naar het volledig ervaren van liefde of “dicht bij God” te zijn…

Wat me opviel, was dat ik wel behoefte had aan feedback op wat ik vertelde. Ik kon zien en voelen dat deze vrouw aandachtig luisterde. Maar ik kon me ook situaties voorstellen dat ik niet tevreden of zelfs boos zou worden als er zo weinig werd gereageerd. Iets om verder te onderzoeken dus.

Hierna gingen we in een individuele geleide meditatie. Het eerste deel was activerend. We werden uitgenodigd om contact te maken tussen liefde en lust. Tussen hart en geslacht. Er ontstond een aangenaam, bijna extatisch gevoel. Het tweede deel van de meditatie was juist rustgevend en verstillend… En ineens was daar mooi visioen. Een gevoel van eenheid en heelheid. Een gevoel van absolute liefde! Een prachtig, vredig en ontroerend moment…