Liefde blijft

“A dream you dream alone is only a dream. A dream you dream together is reality” – John Lennon

De afgelopen twee jaar heb ik een bijzondere vriendschap gehad met een lieve vrouw. Een echte relatie mochten we het niet noemen, maar zo voelde het voor mij soms wel. Deze vriendschap kende een heel sterke dynamiek, van langzaam naar elkaar toe groeien, naar “samen”, en dan weer een snelle, afstotende beweging, naar “apart”.

Gemakshalve gebruik ik nu even de termen “aan” en “uit”, omdat dit voor de meeste mensen herkenbaar zal zijn. De eerste keer dat deze vriendschap uitging was ik ruim twee weken van de kaart, omvergeblazen. Ik voelde me gekwetst, dacht dat ik iets verkeerd had gedaan, ging heftig in verzet, wilde haar overtuigen van haar ongelijk. Ik ging door een rouwproces, omdat ik dacht dat ik haar voorgoed kwijt was.

In de maanden die volgden ging deze vriendschap nog verschillende keren aan en uit. Ik snap nu, achteraf, dat deze vriendin en onze vriendschap mij ontzettend veel heeft geleerd.

Ik kan van deze vrouw blijven houden om wie ze is, zonder dat ik het altijd eens hoef te zijn met haar keuzes en met het gedrag dat hieruit voortvloeit. Voor haar schreef ik het gedicht “Jij”. Ik leerde omgaan met mijn jaloezie. Ik zag eerst in dat ik op geen enkele manier controle kon uitoefenen op haar, en later wilde ik dat oprecht niet meer. Ik leerde vertrouwen te hebben, dat het altijd waar was wat ze zei. Dat het hoe dan ook waar was voor háár. Ik leerde blij te zijn voor haar, mét haar, in plaats van bezwaren te zien…

Nu, na bijna twee jaar, zijn we tot de conclusie gekomen dat we uit deze dynamiek willen stappen. Zij houdt vast aan haar vrijheid, ik verlang naar een vorm van toegewijd zijn aan elkaar… Ik weet dat het een mindfuck is, maar met deze overtuigingen komen we niet dichter bij elkaar. Ik heb me hardop afgevraagd of de vorm er werkelijk toedoet.

Ik laat haar nu los, maar de liefde blijft. Waar ik in eerste instantie dacht dat ik haar kwijt zou raken, weet ik nu dat ik voor altijd liefde voor haar zal blijven voelen. Wat ik wel ben kwijtgeraakt onderweg, zijn illusies, angsten en taboes, onrealistische dromen, overtuigingen over hoe het moest zijn, gevoelens van afwijzing.

Bij elke keer dat het “uit” ging viel zij van het voetstuk waarop ik haar had geplaatst, en elke keer werd het beeld dat ik van haar had gevormd bijgesteld. Het werd realistischer. Ik kon haar steeds beter zien voor wie ze werkelijk was.

Ik ben nu niet meer bang iets kwijt te raken wat ik in essentie toch al niet heb. Ik voel me niet langer gekwetst als zij – voor de zoveelste keer – voor haar vrijheid kiest.

Het interesseert me niet meer wat anderen ervan denken, dat ik als getrouwde man een relatie heb (gehad) met deze vrouw, die niet mijn vrouw is. Het interesseert me ook niet dat sommige mensen het zien als teken van zwakte of besluiteloosheid, dat ik haar telkens weer opzocht. Voor mij was het de weg van het hart. Maar een droom die je alleen droomt, blijft slechts een droom.

Ik heb geleerd te gaan staan voor wat ik wil, mijn dromen en mijn hart te volgen. Ik heb ondertussen echter óók geleerd dat sommige verlangens nooit vervuld zullen worden, en dat daar om gerouwd mag worden. Er zijn momenten dat ik haar ontzettend mis. Er zijn momenten dat het pijn doet tot op het bot.

Wat ik nog moet leren, is dat wat de ander zegt altijd waar is, in elk geval vanuit háár perspectief. Ik wil goed, nee, beter leren luisteren. Wel voelen wanneer het niet congruent is wat de ander zegt en doet, en tegelijk respect voor haar houden, en haar uitspraken niet in twijfel trekken.

Ben ik iets kwijtgeraakt, nu deze droom niet uitkomt? Niet echt… Ik voel me krachtiger, heb me niet afgesloten, voel meer liefde dan ooit. Ik ben dankbaar voor de vele mooie momenten die we samen hebben gedeeld, en ik ben ook dankbaar voor de lessen die ik heb gekregen. Dit waren misschien de twee meest intensieve jaren van mijn leven tot nu toe. Jaren waarin ik heb leren liefhebben. Jaren waarin ik mijn thuis vond. Jaren waarin ik via haar de weg terug naar mezelf vond.

Liefde blijft.

https://soundcloud.com/second-nature-sounds/love-remains

 

Ervaar en waardeer

Mijn lief,

We willen graag met elkaar omgaan,
We willen graag bij elkaar zijn.
We weten hoe het is,
We weten hoe het kán zijn.

Als we zijn in het hier en nu …
Als we aanwezig zijn in het moment…
Als we alleen maar ervaren wat er is…

We maken afspraken
Om te behouden wat er is
Om elkaar vast te houden
Om niet onze vrijheid kwijt te raken
Om niet onszelf te verliezen

We proberen de vorm te vangen
Vast te leggen wat er mag zijn
Vast te leggen hoe het moet zijn

Maar alles is veranderlijk
Niets blijft ooit hetzelfde

Stap voor stap groeien we
Stap voor stap verandert de relatie mee

De tijd verstrijkt
De vorm blijkt gewijzigd,
Afspraken niet langer houdbaar

Willen we dan nog met elkaar omgaan?
Willen we dan nog bij elkaar zijn?
Weten we nog hoe het is?
Weten we nog hoe het kan zijn?

Als we zijn in het hier en nu…
Als we aanwezig zijn in het moment…
Als we alleen maar ervaren wat er is…

Kúnnen we zonder afspraken?
Kúnnen we zonder vorm?

Durven we ons over te geven?
Aan de golven van zee?
Kunnen we meegaan?
Met de stroom van het leven?

Kunnen we elkaar loslaten?
Kunnen we de vorm loslaten?

Is er voldoende vertrouwen?
En delen we hetzelfde verlangen?

Kunnen we telkens liefde vinden?
En laten wij ons vinden door liefde?

Lopen we weg als het moeilijk is?
Of blijven we liefdevol aanwezig?

Ik wil graag met je omgaan,
Ik wil graag bij jou zijn.
Ik weet hoe het is,
Ik weet hoe het kán zijn.

Als we zijn in het hier en nu…
Als we aanwezig zijn in het moment…
Als we alleen maar ervaren wat er is…

Met dankbaarheid en waardering
Voor wat was en voor wat is
Met vertrouwen en verwachting
Voor wat kán zijn

Mijn lief,
Ervaar en waardeer…